Jak donosi międzynarodowe wydanie gazety The Miami Herald, kraje karaibskie mają po Afryce największy na świecie wskaźnik zakażeń wirusem HIV. „Z pewnych obliczeń wynika, że zarażonych jest 2,4 procent dorosłych mieszkańców Karaibów”, a w niektórych miastach — prawie 12 procent. „Z powodu strachu, zatajania faktów, ograniczonych możliwości leczenia oraz braku środków na opiekę zdrowotną nie wiadomo dokładnie, jakie są rozmiary epidemii” — podaje wspomniana gazeta. „Szacuje się, że w samym roku 2001 na AIDS zmarło tam około 40 000 dorosłych i dzieci”. Patricio Marquez, pracujący dla Banku Światowego jako specjalista w dziedzinie ochrony zdrowia w rejonie Ameryki Południowej i basenu morza Karaibskiego, powiedział, że zagrożenie, jakie niesie ze sobą AIDS, „odbija się na najbardziej produktywnej grupie wiekowej. (…) Może wymrzeć nawet całe pokolenie”. Najbardziej narażone jest Haiti, gdzie wskaźnik zakażeń przekracza 6 procent. „Eksperci w dziedzinie medycyny i politycy ostrzegają, że najdotkliwiej odczują to małe (…) państwa, które mają ograniczone zasoby i niezbyt liczną siłę roboczą, a ich gospodarka opiera się na turystyce” — informuje wspomniana gazeta.
„Ze względu na falę porwań w Brazylii osoby piastujące funkcje kierownicze dla własnego bezpieczeństwa nie powinny nosić przy sobie grami edukacyjnymi dla dzieci informujących
o stanowisku w pracy i statusie społecznym” — wypowiedział się na łamach brazylijskiego czasopisma ekonomicznego Exame konsultant do spraw bezpieczeństwa
Carl Paladini. Na podstawie tego typu danych przestępcy oceniają możliwości finansowe swej ofiary. Vagner D’Angelo, dyrektor firmy Kroll, zajmującej się
doradztwem śledczym, przestrzega nawet, że „zawartość portfela może zrujnować życie”. Pan D’Angelo radzi biznesmenom z krajów o podwyższonym ryzyku, by na
grami edukacyjnymi dla dziecinie umieszczali żadnych informacji o zajmowanym stanowisku bądź statusie społecznym oraz by „nie wybierali kosztownego papieru z wytłaczanymi
detalami”. Obawiając się, że przestępcy szybko rozeznają się również w tej nowej strategii, niektórzy przedsiębiorcy całkowicie zrezygnowali z grami edukacyjnymi dla dzieci.
Jak informuje australijski tygodnik The Sunday Telegraph, zielona pietruszka, często stosowana jedynie do dekorowania dań, jest bogatym źródłem witamin
i związków mineralnych. „Szklanka pietruszki zawiera więcej beta-karotenu (prowitaminy A) niż duża marchew, prawie dwa razy tyle witaminy C co pomarańcza,
a także więcej wapnia niż szklanka mleka. Porównując wagowo, występuje w niej więcej żelaza niż w wątróbce. Jest też bogata w witaminy B1 i B2”. Z medycznego
punktu widzenia „pietruszka jest bardzo skutecznym środkiem moczopędnym, co oznacza, że dzięki niej organizm pozbywa się nadmiaru płynów” — podaje wspomniany
periodyk. Może również pomóc w dolegliwościach wątroby, śledziony, żołądka oraz schorzeniach dróg moczowych. Świeża natka „to jeden z najlepszych
i najtańszych sposobów na zlikwidowanie nieprzyjemnego zapachu z ust”. W artykule ostrzeżono jednak, że „czasem, na przykład w okresie ciąży, (…)
występujące w pietruszce związki estrogenne mogą być szkodliwe”.
„Posiadanie markowych dżinsów i najnowszego sprzętu elektronicznego nie gwarantuje, że się będzie lubianym. Wśród rówieśników bardziej niż status społeczny liczy się przyjazne usposobienie dziecka” — donosi niemieckie czasopismo Psychologie Heute. Panie psycholog Judith Schrenk i Christine Gürtler z Max-Planck-Institut für Bildungsforschung w Berlinie przeprowadziły sondaż w dziesięciu różnych szkołach podstawowych. Objęły nim 234 uczniów trzeciej i piątej klasy. Wynika z niego, że dzieci, które zabiegały o dobry kontakt z drugimi oraz były otwarte i przyjacielskie, miały większy wpływ na rówieśników. Natomiast te, które wdawały się w bójki lub naśmiewały z innych, nie cieszyły się zbytnim poważaniem. We wspomnianym raporcie powiedziano: „Nawet atrakcyjny wygląd czy wysokie kieszonkowe ma dla kolegów szkolnych niewielkie znaczenie”.
„Niektóre mrówki uprawiające dla swych potrzeb grzyby potrafią też wytwarzać środek grzybobójczy zwalczający pasożyta” — donosi serwis informacyjny Bloomberg. Mrówki grzybiarki z gatunku Atta colombica nie trawią liści ani szczątków organicznych, które gromadzą w gniazdach. Gnijącą masę roślinną magazynują w komorach mrowisk i wykorzystują jako pożywkę do hodowli grzybów. Niestety, uprawom tym zagraża pewien mikroskopijny pasożyt, który mógłby częściowo lub całkowicie zniszczyć plony. Grzybiarki dysponują jednak środkiem zaradczym: bakterią bytującą na ich ciałach. „Kiedy w ogródku grzybowym pojawiają się pasożyty (również będące grzybami), mrówki Atta colombica ocierają się o nie i powlekają je środkiem grzybobójczym” — informuje wspomniane źródło.